marcinindonesia

ORANG OETAN

1 Comment

Dinsdag 11 oktober 2016. Na het onbijt gaan wij naar onze afspraakplaats. Vandaag wordt het immers orang oetan day. Tenminste dat hopen wij toch. En het begint best leuk: aan de afspraakplaats zien wij niet alleen onze gids, maar ook een familie Thomaslangoeren (Presbytis thomasi). Deze soort is endemisch in Noord-Sumatra en zullen wij waarschijnlijk na vandaag niet meer zien. Om negen uur vertrekken wij dan voor onze jungletocht. Een toerist die ons zou vervoegen, heeft afgezegd omdat zijn vliegtuig niet heeft kunnen landen wegens de regen gisteren. Wij lopen eerst door de rubber plantage, waar de rubber nog op traditionele wijze verkregen wordt. Dan komen wij in het Gunung Leuser National Park. Vrij vlug zien wij een tweekleurige reuzeneekhoorn of maleisische eekhoorn (Ratufa bicolor). Even verder zitten er enkele toeristen foto’s te trekken. Van een thomaslangoer. Wij trekken  het oerwoud in en botsen op een eerste Sumatraanse orang oetan. (Pongo abelii). Een jong dat volop in de zon zit. Iets verder zit de moeder. Het lijkt wel niet zo, maar zij houdt haar jong nauwlettend in het oog. Dan zien wij er nog twee moeders met jong en nog iets verder nog twee. De voedertafel is niet meer toegankelijk, maar toch ben ik zeker dat de dieren nog bijgevoederd worden, wegens hun aantal. Orang oetans zijn namelijk solitaire dieren en het samen voorkomen op een plaats is dan hoogst uitzonderlijk. Na een hele tijd en een heel aantal foto’s houden wij het voor bekeken. Wij trekken nog iets verder en krijgen wat fruit voorgeschoteld: ramboutans en bananen. Hierna gaat het bergafwaarts naar de rivier. Het is wel opletten want het pad ligt er vrij glad bij door de regen van gisteren. Nadine houdt de gids stevig bij de hand en maakt zelfs een slippertje.  Hoeft zij mij niks te verwijten wanneer  dit mij later ook eens overkomt.  Wij moeten  een stuk de rivier doorwaden, want op een zandbank gaan wij lunchen. Een beetje idiylisch aan een waterval met aan de overkant de Jungle lodge. De zon verdwijnt achter de wolken wanneer wij de rivier doorwaden. Eerst neemt de begeleider mijn fototas en fototoestel veilig en droog naar de overkant. Dan is het aan ons. Ik hou mijn schoenen aan; ik heb namelijk heel gevoelige voeten. Nadine gaat op blote voeten en met afgeritste broek, maar dit helpt niet veel: het snelstromemde water reikt al snel tot op heuphoogte. En nu laat ze zich zelfs door twee mannen bijstaan. Gelukkig komt een van hen terug om mij veilig over te brengen. En even later zijn wij weer aan onze lodge. Maar eerst boeken wij nog onze bustocht naar het Tobameer voor morgen. Dan even onder de douche; ik was ook mijn tshirt want die kan ik zo uitwringen: niet van de rivier, maar van het zweet. En nadien een welverdiend biertje. Want onze twee flessen water (3 liter) zijn op. En dan komt er een nieuwe zenitale regen aan, met gedonder.

marc

 

Advertisements

One thought on “ORANG OETAN

  1. Schoon, zo een Thomaslangoer!
    Ik ben al benieuwd naar de volgende slippertjes!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s