marcinindonesia

OP WEG NAAR TUK TUK

1 Comment

Woensdag 12 Oktober 2016. Na het ontbijt hebben wij eerst de rekening betaald (740.000 IRP of omgerekend ongeveer 52 euro – voor 2 nachten eten, drinken en onze kamer inbegrepen, dus spotgoedkoop).  Nadien onze koffers gepakt en naar het ticketbureau, waar wij nog eventjes moeten wachten. Ook onze gids, Harries, laat op zich wachten. Hij moet ons nog 30 euro wisselgeld van gisteren teruggeven. Een verhaaltje opgedist over een moneymen die nog eventjes naar Medan om geld moest. Dirty Harries dus. Ik dus terug naar het gidsenkantoor om mijn beklag te doen. Eventjes dreigen met een negatief advies over de gidsen van Bukit Lawang en het volledige dorp stond op stelten. Een zestal gidsen ging actief met de brommer op zoek naar Harries. En ja hoor, vlak voordat wij vertrokken kwam hij met dertig euro aan en een nieuw verhaaltje waarom hij niet vroeger gekomen was. Maar om negen uur zijn wij dan wel vertrokken, samen met twee Nederlandse neven, die in het kader van Erasmus studeerden, de ene in Yogyakarta volgde bedrijfsbeheer, de andere in Hong Kong volgde communicatiewetenschappen en een Nederlands meisje dat voor 10 weken op reis was: ze was al in Bali en Java geweest en ging hierna naar Nepal. De chauffeur wist duidelijk waar het gaspedaal lag en wij gingen er met een vliegende vaart vandoor. Eventjes een zijweg genomen, best leuk, zo zien wij ook nog wat van het niet-toeristische Sumatra. Even later bereiken wij dan toch Binja, waar de chauffeur opnieuw een bypass neemt. Hierdoor spaart hij 3uur uit door niet over Medan te rijden, zegt hij mij. Ik geloof hem best. Een uur voor Berastagi stopt hij om te lunchen. Best leuk: in dit baanrestaurant mag je jezelf bedienen. Alleen zie je niet altijd wat je opschept en bovendien weet je niet hoe pikant het is. Maar de restaurantbedienden komen soms te hulp: zo komen wij soms te weten of iets spicy is. Na de korte stop rijden wij door naar Berastagi. Onderweg zie ik enkele varkenstaartmakaken (Macaca nemestrina) Onze chauffeur stopt even en door het openstaande raam kan ik enkele foto’s trekken van een mannelijk exemplaar. Plots heeft dit mannetje Nadine in de mot en komt vlug aangelopen. Duidelijk een teveel aan testosteron. Nadine schrikt zich een aap en draait haar raampje toe. Gelukig heeft de chauffeur al aangezet, waardoor onze makaak zijn avances moet opbergen. In Berastagi aangekomen zien wij de Kampung Peceren. Dit is een gebouw in de traditionele Karo Batakstijl. Ook de kerken werden veel in die stijl gebouwd. Maar veel tijd om te fotograferen heb ik niet: enkel al rijdend kan ik enkele foto’s nemen. Gelukkig zit ik naast de chauffeur en heb ik het beste zicht. Hier zetten wij ook onze Nederlandse af: zij wil de Sibayak, een vulkaan, (2212 m) beklimmen. Wij rijden verder, vooral via secundaire wegen, naar het Tobameer met het eiland Samosir. Onderweg verandert de chauffeur, die aanvankelijk bijzonder stil was, in een spraakwater. Hij woont namelijk in Prapat. Eerst stopt hij om ons te laten genieten van het mooie uitzicht op het meer. Vervolgens nog een keer om Tuk Tuk op het eiland Samosir te tonen. En dan wil hij ons een grote vis laten zien. Het blijkt een oud restaurant in de vorm van een vis te zijn dat al enkele jaren verlaten is. Even later rijden wij Prapat binnen. Hier eerst ons ticket naar Bukittinggi voor morgen betaald. De bus is vol tot vrijdag, maar er is plaats op een toeristenauto voor 300.000 IRP per persoon. Hierna gaan wij naar de ferry. Tegen dat wij aan de overkant zijn is het volop nacht geworden. Hij legt aan ieder hotel aan. Blijkt dat hij Mas Cottages niet aandoet: het waterpeil is te laag, en dit wegens gebrek aan regen. Wij worden dus iets vroeger afgezet en met de brommer worden  wij naar onze overnachtingsplaats gebracht. Voor 365.000 IRP hebben wij een mooie nieuwe kamer aan de rand van het Tobameer. Eerst nog de natte kledij uit de rugzak genomen en opgehangen op een wasrekje en dan nog een plaatselijke vis met bijhorend sausje gegeten en de dag kan niet meer stuk. Ook omdat het vandaag niet geregend heeft, hoewel ze deze hier beter konden gebruiken dan in Bukit Lawang, waar het de vorige nacht continue geregend had.

marc

Advertisements

One thought on “OP WEG NAAR TUK TUK

  1. Nadine ligt daar precies heel goed in de markt! Eerst dat slippertje, nu die varkenstraartmakaak!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s